Houd je badkamerverwarmer veilig (en houden je tenen droog)
Het installeren van infraroodverwarmers in een badkamer is riskant als je niet voorzichtig bent. Er is voortdurend stoom, er druppelt condensatie en overal is water. Omdat water elektriciteit goed geleidt, kan een klein gebrek aan isolatie leiden tot een ernstige kortsluiting of een aardfout.
Wij nemen geen risico’s. Hier is hoe we ervoor zorgen dat alles veilig blijft.
De eerste verdedigingslinie: de behuizing
Gewone isolatie is niet voldoende wanneer het vochtig is. We gebruiken hoogwaardig kwartsglas en keramische isolatoren om de verwarmings-elementen ver weg te houden van de behuizing.
Maar het echte geheim zit in de behuizing zelf. We gebruiken alleen behuizingen met een IPX4-classificatie of hoger. Dat betekent dat waterdruppels niet in contact kunnen komen met de elektrische componenten. Alles wordt goed afgesloten met siliconendoppen, zodat vocht de elektrische apparaten niet kan bereiken. Het is alsof de elektronica een waterdichte regenjas heeft.
Aarding en het ‘wat als’-szenario
Er moet een veilige weg zijn voor de elektriciteit als er iets misgaat. We verbinden de behuizing van de verwarmer rechtstreeks met de aarding van het gebouw.
Waarom? Omdat als er een lek ontstaat of een onderdeel kapotgaat, we willen dat de GFCI onmiddellijk inschakelt. We raden ook niet alleen maar. We gebruiken een hi-pot tester om te controleren of de isolatie bestand is tegen een spanning die 1,5 keer zo hoog is als de nominale spanning. Als de isolatie dit kan verdragen zonder te breken, weten we dat deze veilig is.
Het probleem van uitzetting en samenknijping
Hitte zorgt er namelijk voor dat materialen uitzetten, terwijl koeling juist zorgt voor samenknijping. Deze constante veranderingen kunnen vochtige lucht in de elektrische behuizing laten komen.
Om dit te voorkomen, gebruiken we veermechanismen en kabels die bestand zijn tegen de spanningen die optreden bij het opwarmen en afkoelen.
Waarschuwing over materialen
Verwarmers met een hogere vermogen worden erg heet. Goedkope plasticisolatoren gaan na verloop van tijd kapot. Daarom gebruiken we fluoropolymeren of siliconenlaagjes op de kabels. Als je goedkope materialen gebruikt, zal de laag na verloop van tijd loskomen, waardoor de kabels bloot komen te liggen in een vochtige ruimte. Dat is een ramp. Dat wil je zeker niet in je badkamer hebben.